Jesteś nękany w szkole? Zobacz, jak możesz sobie pomóc

Jesteś nękany w szkole? Zobacz, jak możesz sobie pomóc

Szkolni znajomi i koledzy z klasy potrafią być okrutni. W każdej szkole występuje nękanie. Klasowi tyrani upatrują sobie ofiarę i czerpią satysfakcję z zadawania jej bólu zarówno psychicznego, jak i fizycznego. Jak bronić się przed ich atakami?

Dręczenie przybiera różne formy. Zaczyna się zwykle od wyzwisk i naśmiewania. Później niebezpiecznie nabiera rozpędu i objawia się rozpuszczaniem plotek, niszczeniem rzeczy należących do osoby nękanej, przemocą fizyczną wobec niej, publicznym i dotkliwym szkalowaniem. Młodzież jest zwykle bardzo wyrafinowana i konsekwentna w swoim postępowaniu, a przy tym nie zdaje sobie za nic sprawy z ogromu krzywdy, jaki wyrządza rówieśnikowi.

 

Nie obarczaj się winą za zaistniałą sytuację

Jeśli jesteś obiektem takiego zachowania, na pewno czujesz smutek, strach, niechęć do przebywania w szkole. Interakcja z rówieśnikami stresuje Cię i zniechęca do działania. Znęcanie się obejmuje zwykle długi czas. Może zaważyć na całym okresie edukacji, który powinien być przecież czasem nowych doświadczeń, zabawy, radości, uczenia się fascynujących rzeczy, nabywania umiejętności. Ty jednak zamiast dążyć do rozwoju zamykasz się w sobie. To nic dziwnego, zwłaszcza że ofiarą nękania stałeś się bez powodu. Przyjrzyj się tym, którzy zadają Ci krzywdę. Na pewno są to osoby skłonne do agresji, bardzo aktywne, wręcz nadpobudliwe, mające wpływ na innych kolegów i koleżanki z klasy czy szkoły. Nie zastanawiają się nad swoim kolejnym ruchem, słowem, gestem. Najgłupsze pomysły wprowadzają od razu w czyn, przy pełnym poparciu swoich kompanów. Powodem do szydzenia może stać się dla nich wszystko, począwszy od czyjegoś wyglądu, umiejętności czy sprawności intelektualnej lub fizycznej. Często kieruje nimi zawiść o lepsze stopnie i uznanie nauczycieli. Na swoje ofiary wybierają nieśmiałych i cichych uczniów, którzy w ich mniemaniu nie będą mieli siły się postawić i obronić.

Dopóki nękanie ogranicza się do przezwisk, naśmiewania i pogardliwych spojrzeń, spróbuj to wszystko ignorować. Czasem ta taktyka wystarczy, by oprawcom znudziło się nie przynoszące żadnego efektu działanie. Jeśli pokażesz, że nie ruszają Cię ich głupie żarty, być może stracą chęć do wymyślania kolejnych. Niestety dręczenie może przybrać bardziej zaawansowaną i niebezpieczną formę. Młodzież i dzieci zaangażowane w nękanie dopuszczają się różnych karygodnych czynów. Zastraszanie, groźby, wymuszanie, szantaż, kradzieże, pobicia, podszywanie się pod ofiarę w Internecie – najbardziej wymyślne formy upokarzania nie budzą w nich żadnych wątpliwości moralnych.

 

Interwencja dorosłych – niezbędna

Co możesz zrobić, gdy dojdzie do takiej eskalacji? Przede wszystkim powierz sprawę dorosłym. To na nich ciąży obowiązek rozwiązania takiego problemu. Zwróć się więc do wychowawcy, innego zaufanego nauczyciela lub psychologa szkolnego. Małoletni oprawcy potrafią się doskonale kamuflować i udawać przed dorosłymi, że wszystko jest w porządku. Dlatego nauczyciel może nie zauważać, co się dzieje. Nie traktuj rozmowy z opiekunem jako „pójście na skargę”, ale jako podstawowy krok, który musisz uczynić dla swojego własnego dobra i być może także dla dobra innych uczniów. O zaistniałej sytuacji warto porozmawiać także z rodzicami. Powinni oni trzymać rękę na pulsie i sprawdzać czy zabiegi kadry pedagogicznej przeciwko nękaniu są skuteczne.

Pamiętaj też, że nękanie to przestępstwo. Możesz zatem złożyć do prokuratury doniesienie w tej sprawie. To rozwiązanie rzadziej wykorzystywane, ale z pewnością efektywniejsze, ponieważ wiąże się z prowadzeniem śledztwa przez policję. O dochodzeniu informowani są rodzice osób zamieszanych, a winni, rzecz jasna, podlegają karze.

Jeśli masz wątpliwości, zadzwoń pod bezpłatny numer telefonu 116 111. Tak skontaktujesz się ze specjalistami – psychologami i pedagogami – którzy w profesjonalny sposób poradzą Ci, jak zająć się konkretnym problemem.

Sam możesz nie być ofiarą nękania w szkole. Ale jeżeli widzisz, jak inni dręczą Twojego kolegę lub koleżankę, reaguj! Przede wszystkim pokaż, że nie jesteś obojętny na cudzą krzywdę i pomóż dręczonemu rówieśnikowi – wesprzyj go dobrym słowem, stań w jego obronie, pójdź razem z nim do nauczyciela.

 

Elżbieta Gwóźdź

Google+